Edward Tufte autor The Visual Display of Quantitative Information miał o powyższym schemacie powiedzieć, że jest to najlepsza grafika statystyczna jaką kiedykolwiek stworzono. Autor schematu Charles Joseph Minard na płaskiej mapie potrafił pokazać co najmniej kilka zmiennych:

• kierunek marszu armii Napoleona na Moskwę, miejsca rozdzieleń i połączeń się poszczególnych oddziałów;
• wahania temperatury które dziesiątkowały wojska dowodzone przez Napoleona;
• dramatyczny spadek liczebności armii.

Oto kilka ciekawych faktów dotyczących wyprawy Napoleona na Moskwę:

• Napoleon wkraczając na teren Rosji dowodził oddziałami liczącymi ponad  400 tys. żołnierzy – wrócić udało się tylko 10 tysiącom.
• Szczególnie nieprzyjazna dla Wielkiej Armii okazała się być pogoda – temperatura w zimie spadała do -30 stopni Celsujusza. Jak to wpływało na morale żołnierzy możemy sobie tylko wyobrazić.
• Piechurzy którym udało się powrócić z marszu na Moskwę pokonali w sumie 2 tys. kilometrów.

Na powyższym schemacie możemy zobaczyć ile czasu poświęcają na sen, pracę i rozrywkę mieszkańcy takich krajów jak: Stany Zjednoczone, Japonia, Francja, Wielka Brytania, Niemcy oraz Turcja.

• jedzenie i sen – Bez niespodzianek. Liderem Francuzi z średnią 11.1 godzin na dobę. Najmniej czasu na sen i jedzenie „marnują” Japończycy.
• praca i nauka – Najwięcej pracują oczywiście Japończycy – średnio 6.3 godzin na dobę. Najmniej – i tu niespodzianka – Niemcy, niespełna 4 godziny na dobę. Wizja emigracji zarobkowej do tego kraju wygląda coraz bardziej atrakcyjnie.
• zajmowanie się sobą – W tej kategorii prym wiodą Francuzi (trochę ponad godzinę na dobę).
• rozrywka – Dosyć wyrównana kategoria. Mamy trójkę liderów: Turcja, Wielka Brytania oraz USA. Na ostatnich miejscach Francja i Japonia.

Scale from Brad Goodspeed on Vimeo.

Promień ciał niebieskich zaprezentowanych w tej animacji (w kilometrach):

1. Księżyc – 1737
2. Mars – 3396
3. Ziemia – 6371
4. Neptun – 24,764
5. Jowisz – 71,492

Obecnie marksizm nie jest modny. Wiele autorytetów uważa marksizm za ideologie skompromitowaną (patrz próby budowy społeczeństw komunistycznych w takich krajach jak ZSSR czy Chiny). Marks, któremu bliżej do człowieka o dużej wrażliwości społecznej niż zbrodniarza w stylu Stalina, ma ten sam problem co Nietzsche, który z kolei był oskarżany o inspirowanie hitleryzmu.

Kiedy powstawało dzieło Karola Marksa, w krajach Europy Zachodniej dynamicznie rozwijał się przemysł. Jednocześnie pojawiały się coraz większe różnice ekonomiczne pomiędzy klasą posiadającą (kapitaliści, burżuazja) a klasą robotniczą. Pozbawieni środków produkcji robotnicy zmuszeni byli do sprzedaży własnej pracy za grosze. Rzecz jasna wyzysk nie narodził się w XIX wieku. Był obecny w społeczeństwach od zarania dziejów. Od starożytności gdzie niewolnik był własnością patrycjusza po feudalizm gdzie chłop zmuszony był do kiludniowej pracy za darmo na rzecz szlachcica. Stan wyzysku nie trwa wiecznie. Warstwy wyzyskiwane w końcu buntują się przeciw wyzyskiwaczom, dochodzi do rewolucji i ustalenia nowego porządku społecznego. Dostrzegając tę prawidłowość autor kapitału uznaje, że historia świata to nic innego jak walka klas. Tym samym przenosi dialektykę Hegla w świat życia społecznego.

Na powyższym schemacie czyścibut za drobną opłatą pastuje buty bogacza. Proletariusz zmuszony jest do sprzedaży swojej pracy gdyż tylko w ten sposób może utrzymać się przy życiu. To co najbardziej istotne w teorii Marksa to kwestia sprawiedliwości takiej wymiany. Marks zauważa, że gdy przemysł się rozwija to wartość siły roboczej jest mniejsza niż wartość wyprodukowanych przez nią dóbr. Marks tę różnicę nazywa wartością dodatkową, i zaznacza, że dzięki niej kapitalista może się  bogacić. Kolejną ważną kwestią jest problem alienacji. Po pierwsze pieniądz, a właściwie jego anonimowa siła sprawia, że stosunki pomiędzy ludźmi stają się czysto materialne. Po drugie, robotnik wytwarzając pewne dobro, szybko traci z nim kontakt. Jest niejako wyobcowany z własnej pracy – uważa, że wartość ma sam wytwór a nie praca która jest potrzebna do jego wytworzenia.

Początkowo stosunki własnościowe nie wchodzą w sprzeczność ze sposobem produkcji dóbr. Jednakże w procesie historycznym rodzi się i  rozwija pomiędzy nimi antagonizm. Kapitalista kumuluje kapitał, podczas gdy proletariusze coraz bardziej ubożeją. W końcu dochodzi do rewolucji. Klasa wyzyskiwana przejmuje środki produkcji a dotychczasowi właściciele zostają wywłaszczeni.

PS. To pierwsza infografika stworzona przez Schematicusa. Mam nadzieję, że się Wam podoba. Podczas jej przygotowania wykorzystaliśmy świetną ilustrację kikucHiro, oraz Atlas Filozofii Kunzmana.

Zacznijmy od zaprezentowania krajów w których spożywa się najwięcej piwa. Liczby w nawiasie pokazują ile średnio litrów piwa wypija jeden obywatel danego kraju:

1. Luksemburg (15,5)
2. Francja (14,8)
3. Irlandia (13,5)
4. Węgry (13,4)
5. Czechy (12,1)
6. Hiszpania (11,7)
7. Dania (11,5)
8. Portugalia (11,4)
9. wielka Brytania (11,2)
10. Austria (11,1)

Polska na miejscu 21 z wynikiem 8 litrów piwa na głowę.

Wprawdzie historycznie istnieje podział Europy na kraje w których przeważnie spożywa się wino i na kraje w których zazwyczaj pije się piwo, ale jak widać w dobie globalizacji te granice coraz bardziej się zacierają. Najlepiej widać to na przykładzie Francji, która choć kojarzona z winem w naszym rankingu uplasowała się na pozycji wicelidera.

Jeśli nie chcecie zostać bankrutami lepiej nie kupujcie piwa w poniższych krajach:

1. Norwegia
2. Dżibuti (tak wiem szanse, że tam się znajdziecie i będziecie mieć ochotę na piwo są minimalne)
3. Katar
4. Iran
5. Zjednoczone Emiraty Arabskie
6. Grenlandia

Na zakończenie przedstawimy największe brandy piwne na świecie:

1. Budweiser
2. Corona Extra
3. Heineken
4. Guinness

Jak widać ani Żywiec ani Warka nie są póki co potentatami na skalę światową.

Nie będziemy komentować tego schematu. Nacieszcie oczy tą piękną infografiką.

Specjaliści od marketingu bardzo szybko odkryli w <strong>Facebooku</strong> świetne narzędzie do promocji brandów. Powyższa infografika pokazuje jakie marki mają największą liczbę fanów (inaczej mówiąc ile osób kliknęło „lubię to”). Przoduje Starbucks który ma niemal 17 milionów fanów! Na drugim miejscu znajduje się Coca-cola, przez wielu speców uważana za najbardziej wartościową markę w ogóle. Na dalszych miejscach uklasowały się: nieobecne na polskim rynku Oreo, następnie Skittles oraz Red Bull. Przyjrzyjmy się bliżej fanowskim statystykom:

• Przeciętny użytkownik Facebooka śledzi ok. 7 marek.
• Przeciętny wiek fana brandów wynosi 31 lat.
• 17% procent fanów brandów jest bezrobotna.
• 20% procent fanów marek jest studentami.
• Na facebooku jest aż 139 marek które mają więcej niż 1 milion fanów.

Historia

• Po raz pierwszy kokainę uzyskano z liści koki w roku 1859.
• W latach 80-tych XIX wieku kokaina była używana jako środek znieczulający podczas operacji.
• Coca-cola początkowo zawierała około 9 miligramów czystej kokainy. W połączeniu z kofeiną dawało to lepszego kopa niż Red Bull. Choć na początku XX wieku narkotyk usunięto ze składu napoju to w nazwie figuruje do dziś.

Rynek kokainy

• Co roku produkowane jest około 1000 ton białego proszku.
• Gram czystej kokainy na ulicy w USA kosztuje od 80 do 100 dolarów.
• Dilerzy aby osiągnąć większe zyski niemal zawsze dodają do sprzedawanej kokainy takie ulepszacze jak: talk, czy cukier puder

Nastała jesień a telewizyjne bloki reklamowe w coraz większej mierze wypełnione są reklamami leków.  Ponure jesienne dni sprzyjają powstawaniu i rozwojowi chorób, takich jak depresja. Leczenie chorób psychicznych nie jest łatwe. Oprócz terapii stosuje się także środki farmakologiczne, określane mianem leków psychotropowych.  Zobaczmy jak wygląda rynek tych leków  w Stanach Zjednoczonych, który może być dobrym indykatorem polskiego rynku leków. W Stanch na same reklamy leków  psychotropowych wydano w 2009 roku 4.5 miliarda dolarów. Oto najczęściej przepisywane leki psychotropowe w Stanach Zjednoczonych:

1. Xanax – preparat należy do grupy leków zwanych benzodiazepinami. Pomaga zwalczyć niepokój, stany lękowe, napięcie.
2. Lexapro – Wykorzystywany w leczeniu depresji, niepokoju, stanów lękowych, fobi społecznej. Lexapro jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny. Leki tego typu umożliwiają przywrócenie właściwego poziomu seratoniny w mózgu.
3. Ativan
4. Zoloft
5. Prozac – chyba najbardziej znany lek przeciwdepresyjny. Określenie Generacja P pochodzi właśnie od tego leku.

Wykładowca Matt Might świetnie pokazał jaką część wiedzy udaje się nam zasymilować  podczas wielu lat edukacji. Pierwszy krąg to szkoła podstawowa i gimazjum następnie szkoła średnia, później studia licencjackie i studia magisterskie.

Jak widać w początkowych etapach edukacji przyswajamy wiedzę ogólną. Na studiach zaczynamy specjalizować się w określonych dziedzinach. Gdzie zatem umieszczona jest wiedza zdobyta podczas studiów doktoranckich? Przyjmując, że powyższy okrąg reprezentuję całą ludzką wiedzę, podczas studiów doktoranckich mamy okazję dotrzeć do jej granic. Obronienie doktoratu równa się z dodaniem własnego kamyczka do ogrodu nauki.

Źródło